पुणे: उच्च जोखमीच्या गर्भधारणेमध्ये नेहमी चेतावणीची चिन्हे दिसत नाहीत याची आठवण करून देण्यासाठी, IVF द्वारे गर्भधारणा झालेल्या 46 वर्षीय महिलेची नियमित तपासणी धोक्याची ठरली जेव्हा डॉक्टरांना लक्षणहीन गर्भधारणा गुंतागुंत आढळून आली आणि त्यांना 32 आठवड्यांत आपत्कालीन सी-सेक्शन करण्यास प्रवृत्त केले.प्रक्रिया नियमित देखरेख आणि वेळेवर वैद्यकीय हस्तक्षेपाचे महत्त्व अधोरेखित करते.4 फेब्रुवारी रोजी, महिला नियमित तपासणीसाठी गेली होती, कोणत्याही वेदना, रक्तस्त्राव किंवा अस्वस्थतेची तक्रार नव्हती. तथापि, चाचण्यांमधून प्री-एक्लॅम्पसिया (उच्च रक्तदाब), इंट्रायूटरिन वाढ प्रतिबंध, अशक्तपणा आणि बाळाला असामान्य रक्त प्रवाह (डॉपलर बदल) यासह परिस्थितींचे गंभीर संयोजन दिसून आले. याव्यतिरिक्त, गर्भधारणेच्या IVF पद्धती आणि सिझेरियनचा पूर्वीचा इतिहास, स्त्री आणि बाळाला उच्च-जोखीम श्रेणीमध्ये ठेवते.गर्भाची लक्षणे नसलेली स्थिती त्रासदायक असल्याचे डॉक्टरांनी सांगितले. “हे एक शांत, परंतु गंभीर प्रकरण होते. कोणतीही बाह्य चेतावणी चिन्हे नव्हती. तथापि, रक्त प्रवाहात तडजोड झाल्यामुळे बाळावर तीव्र ताण होता. अशा परिस्थितीत, हस्तक्षेपाची वेळ महत्त्वाची असते,” सूर्या मदर अँड चाइल्डकेअर हॉस्पिटलच्या सल्लागार प्रसूती तज्ञ डॉ. वर्षाली माळी यांनी सांगितले.ती म्हणाली, “आमच्या टीमने 32 आठवडे आणि दोन दिवसांनी इमर्जन्सी सिझेरियन ऑपरेशन केले ज्या दिवशी रुग्ण आत गेला होता. बाळाचे वजन फक्त 840 ग्रॅम होते जेव्हा ब्रीच स्थितीत (नितंब किंवा पाय आधी) प्रसूती झाली आणि ताबडतोब नवजात शिशुची काळजी घेणे आवश्यक होते. बाळाच्या जन्मानंतर लगेचच रडले, जे सकारात्मक प्रारंभिक प्रतिसाद दर्शवते.”डॉक्टरांनी सांगितले की हस्तक्षेपास उशीर केल्याने गर्भाशयाच्या अपुरेपणा होऊ शकतो – अशी स्थिती ज्यामुळे गर्भाची गंभीर गुंतागुंत होऊ शकते किंवा जीवही गमावू शकतो.शस्त्रक्रियेत सहाय्य करणाऱ्या डॉ मोहिनी ठेंगणे म्हणाल्या, “अशा प्रकरणांचे व्यवस्थापन करण्यासाठी जलद क्लिनिकल मूल्यांकन, विभागांमधील अखंड समन्वय आणि तात्काळ शस्त्रक्रिया हस्तक्षेपाची तयारी आवश्यक आहे. उच्च जोखीम असलेल्या गर्भधारणेमध्ये केवळ लक्षणांवर अवलंबून न राहण्याचे महत्त्व हे प्रकरण अधोरेखित करते.”डॉ. ज्योत्स्ना थवल यांच्या नेतृत्वाखालील बहुविद्याशाखीय चमूने स्पाइनल ऍनेस्थेसिया अंतर्गत ही प्रक्रिया पार पाडली. शस्त्रक्रियेनंतर आई आणि मूल बरे झाले आणि तीन दिवसांनी त्यांना स्थिर स्थितीत सोडण्यात आले.
मुख्य संपादक – गणेश दगा पाटील.
